Voor zover ik weet, heeft niemand van ons een kind. Maar iedereen (of bijna iedereen) zal (een) kind(eren) hebben in de toekomst. Nog nooit heb ik nagedacht hoe ik mijn kind(eren) zou opvoeden. Welke manier zou het best zijn? Maar nu vind ik het een goede vraag die een nog beter antwoord heeft nodig.
Er wordt vaak gezegd dat het bat uit de hemel is gekomen. Zo, degene die gelovig zijn vinden het normaal dat het bat een belangrijk element van de opvoeding van (een) kind(eren) is. Deze band tussen de religie en het bat bestaat er niet alltijd, moet ik zeggen, maar ik vind deze manier erg afschuwelijk en afstotend. Hier staat de vader als een figuur dat de autoriteit voorsteelt. Hij brengt vrees in zijn kind(eren).
Daarentegen is er een andere manier om je kind(eren) op te voeden. Je kan kiezen niet te schreeuwen tegen je kind(eren), geen vingertje geven als je kind(eren) zich misdraagt/misdragen. Je kan gewoon je kind(eren) uitleggen dat de soort van het (wan)gedrag niet braaf is. Misschien is deze manier niet zo effectief als je kind(eren) straffen, maar uiteindelijk gaat/gaan je kind(eren) begrijpen hoe hij/zij zich moet(en) gedragen.
B. F. Skinner, een Amerikaanse psycholoog, sprak tegen de methode die op het straffen berust.
Hij heeft er namelijk vier punten over gegeven:
- Het bedwingen van het bestraffende wangedrag kan maar tijdelijk zijn, alleen als degene die straf geeft aanwezig is;
- Een agressief gedrag van de ouder(s) impliceert negatieve emoties en haat aan de ouder(s);
- (Een) kind(eren) dat/die straf krijgt/krijgen kan/kunnen in de toekomst ook een agressief gedrag tonen;
-Iemand straffen is op zichzelf een agressieve daad.
Deze punten zijn wetenschappelijk bewezen en voor me is het genoeg. Ik weet hoe ik mijn kind(eren) zal opvoeden. En jullie?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten