FreeTown Christiania

Misschien wisten jullie dat niet, maar er bestaat een bijzonder gebied in de hoofdstad van Denemarken, Kopenhagen. Dat gebied heet Christiania en is in elk aspect bijzonder. Hoewel het in het centrum van de stad ligt, maakt dit gebied namelijk geen deel van Kopenhagen. Ook maakt het geen deel van Denemarken en geen deel van de EU.

Het gebied is net zo groot als Studenten park in Belgrado, maar is toch een FreeTown. Wat er kenmerkend voor Christiania is is dat geen auto's en fietsen worden toegelaten. Hetzelfde geldt voor vuurwapens. Christiania is eigenlijk een geweldvrij zone. En lichte drugs zijn hier toegestaan (je kan hier rustig een jointje kopen en roken).

Maar, wat er voor mij erg interessant en indrukwekkend was is het uiterlijk van dit gebied. Het litkt eigenlijk op een hippie commune. Alles is op een artistieke manier gebouwd en versierd. Natuur en haar schoonheden spelen een grote rol in Christiania.

Het leven hier is zo laconiek en rustig. Volgens mij moet Christiania zich uitbreiden en de hele Aarde veroveren.

Shiny happy people

Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar ik heb echt weinig nodig om me gelukkig te voelen. Het is waar dat ik altijd tracht in alles het goede te zien en zolang mogelijk me goed te voelen. En dan ben ik erg gellukig omdat ik zo weinig heb nodig om gelukkig te zijn.

20 graden Celsius, volgens mij een goede reden. Ik stapuit mijn appartement om Coca-cola, chocola en sigaretten te kopen. De groenemarkt in mijn straat is vol mensen en verse fruit en groenten. De mensen schijnen en de zon glimlacht. Gelukzaligheid.

Mijn fiets staat al lang in de kelder. Misschien ga ik hem later schoonmaken en een ritje door de dichtbije bos maken.

Maar nu zit ik op mijn balkon in mijn t-shirt. De geraniums in mijn balkon komen langzamerhand in volle bloei en ik kan lekker achter hen zitten. Ik steek een sigaretje aan. Ik neem een slokje cola. Ik zit in mijn t-shirt.

Lente.

REM - Shiny Happy People by damned78

Belgrado is de wereld

Enkele dagen geleden kwam ik toevallig een verbazingvekkende ontdekking terecht. Het is eigenlijk een project van een Belgraadse ontwerper die deel van de manifestatie De dagen van Belgrado was.

Het project heet Belgrado is de wereld. En waarom die naam? Omdat Belgrado eigenlijk de hele wereld schijnt te zijn. Ten eerste zal het misschien ongelofelijk zijn, maar er zijn maar te veel overeenstemmingen.

Als we de kaart van de wereld met die van Belgrado vergelijken kunnen we zien dat ze min of meer op elkaar lijken. De oude deel van Belgrado is eigenlijk Europe (Het Oude Continent) en Nieuwe Belgrado bevindt zich op de kaart juist waar de Nieuwe Wereld is ( twee Amerikas). Maar, dat is niet alles...

Ik zal maar enkele overeenstemmingen noemen, voor de voledige presentatie verwijs ik jullie naar de link.

De tempel van Sint-Sava bevindt zich op dezelfde plaats waar de beroemde Sint-Sofia in Istanboel ligt. De wereld handelscentrum – New York vindt plaats gelijk waar Ušće, onze handelscentrum, op de kaart is te vidnen. Trg Republike is op dezelfde plek te vinden als Brussel, het centrum van Europa. Ook valt er toe te voegen dat die pleinen (Trg Republike en Grote Markt) op elkaar lijken.

En wat het het meest verbazingvekkend is is het feit dat Belgrado op de kaart van de wereld op dezelfde plek ligt als Slavija op de kaart van Belgrado. En het is wel bekend dat Slavij het geografische centrum van Belgrado is. Dus, daarvan kunnen we concluderen dat elke keer als je rond Slavija lopen, heb je rond hele Belgrado gelopen en daarmee de hele wereld gezien, omdat Belgrado de wereld is.

Quite Interesting

Er is een Brtise tv-show die in vorm van een quiz is gemaakt. Er zijn telkens vier deelnemers (altijd Britse beroemdheiden - acteuers, komedianten, zangers enz.) die tijdens de show op allerlei vragen dienen te antwoorden die eerst fraai gemakkelijk om te beantwoorden schijnen maar later blijkt dat het antwoord helemaal anders is dan dat wat we dachten. De show is door de beroemde Britse intellectueel Stephen Fry gemaakt.
Het verbaasde me van hoeveel feiten we zeker zijn die maar pure leugens zijn.
Bijvoorbeeld:

Hoeveel manen heeft de Aarde? VIER (drie zijn vanaf de Aarde gekeken niet te zien)

Waarom vliegen vogels naar zuid tijdens de koude seizonen? OMDAT ER GEEN INSECTEN VOOR HEN TE ETEN OP GROND ZIJN WANNEER HET KOUD IS

Wat is de kleur van het water? BLAUW (raar maar waaar)

Wat is de kleur van het heelal? BEIGE

Wie heeft de telefoon uitgevonden? INNOCENZO MANZETTI

Hoeveel spieren heb je in je vingers? GEEN

Hoeveel schapen waren er in de ark van Noach? 14

Onze algemene onwetendheid is erg groot.

Co Za Asy

Het verbaast me hoe efficiënt het internet is en hoe snel het informaties kan meedelen aan een enorm groot antaal gebruikers. Vorige week was een intenet meme erg populair geworden; Ray William Johnson, die op dit moment op de tweede plaats van het lijst van de top YouTubers zit, heeft vorige week in zijn show een grap gemaakt. Eigenlijk heeft hij de spot met een uitdrukking uit het Pools gedreven (de uitdrukking had hij als een comment op een video op YouTube gezien). De uitdrukking is: CO ZA ASY. Wat het betekent wist hij niet; maar het klonk hem zo mooi dat hij daar fraai veel aandacht besteedde. Aangezien dat RWJ bijna 3 000 000 abonnees heeft is het niet zo raar dat deze uitdrukking zo snel aansloeg:

Klik hier!

De echte betekennis van de uidruikking weten we nog niet, maar het wordt vermoed dat het min of meer voor "Those dumb fucks!" staat. In ieder geval wil het "FAIL" zeggen.

Dus, de volgende keer als je een comment op een videoclip in het Servisch wil plaatsen, voorzichtig! Misschien wordt je een internationele ster op 4chan of iets over nacht!

Voilà

Het leven in het ziekenhuis...

Onder de indruk van Tamaras blog, begon ik over het echte problemen na te denken. Ik ga helemaal akkoord met Tamara en haar conclusie: mensen die ziek zijn hebben echte problemen. Ik had de mogelijkheid mensen die voor hun leven elke dag vechten te ontmoeten. Mensen zonder benen, zonder armen, met een slechte hart, zonder vingers, met stervende longen. Mensen zonder hoop.
Sommige van hen liggen al enkele maanden in het ziekenhuis. Het ziekenhuis is hun realiteit geworden. Elke dag om half zeven opstaan, zeenuwachtig de visite verwachten, verschrikkelijke maaltijden, vuile kamers... en geen uitgang. Wat er in Libië gebeurt kan hen helemaal niet schelen.
Ik volede daar (in het ziekenhuis) als een vremdeling. I had een lichte operatie moeten ondergaan, maar toch had ik enkele dagen in het ziekenhuis moeten blijven. Wat ik daar zag was om me af te vragen - Hoeveel is mijn leven me echt waard en waardeer ik mijn leven genoeg?

Waarom deze blog enkele dagen later is verschenen...

Dit weekend was een bijzondere weekend. Dit weekend had ik gasten uit België die ik vorige zomer tijdens de zomercursus in Leuven ontmoet. Thibault en Charles zijn twee Walen die Nederlands fraai goed en vloeiend spreken en een grote ambitie hebben zo veel mogelijk over Servië te leren.

Het begon prima. Direct vanaf de luchthaven gingen we naar het centrum waar we een goed feestje in de club “Šećer“ hebben bijgewoond. Ze waren erg opgewonden om schljivovitsa, waarover ze zo veel hebben gehoord, even te smaken. Het ging zo goed dat ze na een half uur al dronken waren. Daarna gingen we naar enkele andere cafés in het centrum waar we nog van een aantal pintjes hebben genieten. Thuisgekomen konden ze niet geloven hoe smakelijk en sappig onze traditionele gerechten zijn. Onmiddelijk vroegen ze naar het recept.

Volgende dag maakten we een toeristische tour door het stadscentrum hoewel het de hele dag regende. Daar hadden ze geen hekel aan, wat niet zo hard te geloven is, omdat ze eigenlijk uit België komen. Ik denk dat wat ze het leukst in Belgrado vonden het avondmaal in het restaurant „Dva jelena“ was. De grill was uitstekend en onze traditionele folkmuziek (tamburica inclusief) maakte de atmosfeer nog gezelliger en authenieker. Natuurlijk, schljivovitsa ontbrak er niet.

Na het eten was de tijd gekomen om hard te feesten en daarom gingen we naar Ada Ciganlija waar we de beroemde clubs hebben bezocht. Met het geluid van onze poprock hits en nog enkele drankjes in onze buiken brachten we hun laatse nacht in Belgrado fantastisch door.

Vanochtend, na een groot bord sarma en een portie tsjvarci gingen ze helaas terug naar België, natuurlijk met enkele flessen schljivovitsa in hun handen om thuis de herinneringen naar het gezellige weekend in Belgrado te kunnen ophalen.

Ik was erg blij om mijn Belgische vrienden in Belgrado te hebben. Dat was een prachtige ervaring en ook een prima kans om mijn Nederlands wat meer te gebruiken en oefenen. Daarom hoop ik dat het mij voor de vertraging vergeven zal worden.