Een nachtwandel

Soms vind ik het heel leuk om laat in de nacht een wandeltje door mijn buurt te maken. Ik hou van de stilte en van de donker die ik allen zo laat kan ervaren. De straten, gebouwen, parks – alles ziet zo anders eruit tijdens de nacht. En heeft ook niet of het doodkoud is. Elk seizoen heeft zijn beauty’s. Soms is koude, verse lucht in combinatie met witte sneeuw een zalige landschap. Maar ook is warme wind echt plezierig. Om nog maar niet te spreken van het regen of van de goudene gefallen bladeren. Overdag kan dat soms verschrikkelijk en vervelend zijn, maar tijdens de nacht is het gewoon wondermooi. Ik zal zo ver gaan door te zeggen dat het magisch kan zijn.

Verdraaide toestellen

Vandaag werd mijn muis kapot en ik moest een nieuwe kopen omdat het voor mij erg moelijk is zonder een muis computer te gebruiken. Maar dat is niet alles. In de vorige week zijn ook enkele van mijn electronische toestellen kapotgegaan. Namelijk hebben ook mijn mp3 player en mijn kooptelefoon gehoorzamheid geweigerd. Dat is natuurlijk doodvervelend en ik kon niets anders doen maar nieuwe toestellen kopen. Dat deed me denken – is het echt mogelijk dat met zo’n technologie die steeds aan het ontwikkelen is, wij vandaag geen eeuwige toestellen kunnen hebben? Een eeuwige batterij die je nooit dient op te laden, een laptop die nooit kapotgaat. Ik ben daar geen expair in en ik kan dus hier met zekerhied over niet oordelen. Toch, als het maar kon, wat zou de redenen kunnen zijn dat we erover niets weten?

Tuvaanse keelzang

Mijn vorige blog ging over Rusland en ik wil in die manier doorgan, maar deze keer iets anders. Zoals ik al in de vorige blog erop aantoonde is Rusland een erg groot land vol met diversiteit. Er bestaat een gebied binnen de Russische Federatie die Tuva heet. Tuva ligt in het zuidwesten van Siberië en noorden van Mongolië. En er is iets dat de Tuvanen verschillend en ongewoon maakt – hun volkmuziek. Het wordt keelzang genoemd en is een heel specifiek manier van het zingen. Eigenlijk produceert men tonen uit zijn/haar keel en wat er interessant en ongeloofelijk is - er wordt twee tonen tegelijkertijd produceert. Namelijk kan men een boven- en en ondertoon horen. Deze techniek vind ik zo raar en een beetje grappig, maar ook heel indrukwekkend. Zie voor je zelf!

Het warme Rusland

De meeste van ons denken aan vodka, de eeuwige ijs en de gebroeders Karamazov als we het over Rusland hebben. Vaak vergeten we dat Rusland een erg groot land is en dat er een land van diversiteit is. Er is wel de eeuqwige ijs, die een tamelijk groot deel van Rusland bevat (ongeveer 65%), maar er zijn wel gebieden die zelfs ten zuiden van bijv. Milano, Monte Carlo en andere zuidelijke plekken in Europa. De hierna volgende foto's kunnen dat bevestigen.






Dit waren de foto's van Sotsji, de stad waar de Olympishce Winterspelen in 2014 plaats zullen vinden. Een hemel op aarde, vinden jullie niet?

Servië - het land dat niemand leuk vindt

Gisteravond heb ik een meisje uit Italië ontmoet dat eigenlijk Servo-Kroatisch studeert. Nu woont ze al enkele maanden in Belgrado omdat ze bezig met haar thesis over de verhouding tussen Ivo Andrić en Italië is.

Dit meisje vond ik tamelijk interessant omdat ik niet zo vel buitenlanders ken die eigenlijk mijn moedertaal studeren. Daarom heb ik vrij veel tijd en aandacht aan haar besteden. We hebben over Servië en over het Servisch in het algemeen gesporken en ik was verbaasd over hoeveel ze daarover eigenlijk weet. Namelijk is ze dol op Servië en ze zou graag hier wonen. Daarnaast heeft ze een tatoeage op haar onderarm - ЈУГОСЛАВИЈА ★. Ik vond het zo grappig maar ook deed het me denken.

Sinds ik me kan herinneren was mijn levensdoel ergens anders te wonen. Hoe verder weg hoe beter. Ik dacht dat ik in mijn vaderland mijn geluk niet kan vinden. En dat vond ik doodnormaal. En nu kwam ik te weten dat er eigenlijk mensen bestaan die in Servië het liefst zouden wonen en die gek op Servië zijn. Ze hebben dezelfde (of ongeveer dezelfde) gevoelens met hun vaderland zoals ik. Niet alles is altijd wit en zwart.

Vermoedelijk kan ik hiervan de conclusie trekken dat het niet uitmaakt waar je woont, maar hoe je het ziet en voelt. Gebouwen zijn gebouwen overal. Maar ook hier is niet alles wit en zwart. Of je je vaderland leuk zal vinden hangt ook van enkele andere dingen af (bijv. veel mensen die arm zijn verwijten de staat daarvoor en willen graag verhuizen naar waar 'beter' is enz.)

Maar, terug naar het meisje. Al in al vond ik de hele situatie erg leuk, maar ook bemoedigend en hoopgevend (trouwens spraak het meisje heel goed Servisch). Toch heeft Servië redelijk veel om op te scheppen.

Riding alone for thousands of miles...

Rijden met een auto, alleen, tijdens de nacht. De weg is eenzaam, zoals jij. Je ziet nieamnd en niemand ziet jij. Jij rijdt gewoon rechtdoor. Het maakt niet uit waarnaartoe. De enige ding dat er belangrijk is is dat je doorrijdt. Zo ver mogelijk. Ver van alles. Duizend mijlen ver. Landschappen blijven veranderen als je doorrijdt. Even als je gevoelens en scenes van je leven. En als ze wisselen, verbergen ze diep in je onderbewust zodat je hen nooit meer kan terugbrengen...
Jij rijdt door de nact, alleen. In het onbekende. Jij wordt voor altijd verloren.

Riding alone for thousands of miles...

Freeganism

Enkele jaren geleden heb ik een jongen uit Engeland ontmoet die in Servië op vakantie was en we spraken over alles en nog wat. Hij vertelde mij over zijn dagelijks leven en er was iets interessants en ongewoons daarmee in verband. Namelijk vertelde hij dat hij eigenlijk geen (of bijna geen) voedingsmiddelen koopt. Hij zag dat hij gewoon de containers achter grote supermarkts plundert. Op die manier vindt hij alles wat hij nodig hebt - voedsel, kleren, toestellen... alles! En dat is helemaal bruikbaar. Ik vond het erg raar.

Nu, enkele dagen geleden hoorde ik hetzelfde verhaal opnieuw. Een meisje uit het buitenland, die in Servië kwam om te studeren, zei dat ze ook niet naar supermarkts gaat. Dumpster diving, zo noemde ze het. Nu werd ik meer in dat onderwerp geïnteresseerd en ik ging online om daar meer informaties over te krijgen. Eigenlijk heeft dumpster diving met een beweging, zo te zeggen, te maken, die steeds aan het bloeien is en die steeds meer populariteit en aandacht krijgt (helaas niet in ons land) - Freeganism [free + vegan].

Daaromtrent zijn voor me twee dingen interessant. Ten eerste, de redenen voor zo'n beslissing en gedrag. Voor meer info daarover ga naar http://freegan.info/

Hoewel veel mensen die verschijnsel als gevolg van de armoede zouden beschouven, is het eigenlijk niet zo. En dat brengt me tot de tweede ding - vooroordelen die mensen (vooral in Servië en andere landen met gelijksoortige politieke en economische toestand) over dumpster diving hebben. Maar, dat is een andere (en lange) discussie; misschien zal ik het in de volgene blog behandelen.